piątek, 13 września 2019

Ulubieńcy sierpnia

1. Książka



W tym miesiącu przypadła mi do gustu książka Marcina Mortki "Miasteczko Nonstead".
"Gdziekolwiek jesteś, dopadnę Cię..."

2. Serial


Kossakowski. Wtajemniczenie
Kossakowskiego oglądałam w sumie o wiele wcześniej, ale jakoś w sierpniu pomyślałam sobie " Kurde on naprawdę robi dobrą robotę, zdecydowanie muszę dodać go do moich ulubieńców"

3. Film


Ostatnio byłam w kinie na "Grzeczni chłopcy" i zdecydowanie mogę go wam polecić, jest pełen humoru, na pewno się na nim uśmiejecie.

Opis

Dwunastoletni Max (Jacob Tremblay) jest w stresie. Właśnie zaproszono go na jego pierwsze kissing-party, tyle tylko, że nie wie, jak się całować… Pragnąc zdobyć na ten temat wiedzę, Max i jego kumple – Thor i Lucas – wykradają ojcu Maxa drona, którego nie wolno mu używać, z zamiarem podglądania baraszkujących nastolatków z sąsiedztwa. Ale coś idzie nie tak i dron nadaje się do wyrzucenia… Zdesperowani chłopcy postanawiają zrobić wszystko, by podrzucić nowego drona, zanim do domu wróci ojciec Maxa (Will Forte). Zła decyzja goni złą decyzję, wyprawa kończy się przypadkową kradzieżą narkotyków, paintballem w stowarzyszeniu studenckim i wielką ucieczką – przed policją i przerażonymi nastolatkami.

4. Ulubiony kosmetyk


Korektor Maybelline rozjaśnia i rozświetla okolice oczu. Pomaga zniwelować cienie pod oczami i ujednolicić skórę. Korektor Maybelline ma aplikator w formie gąbki.
Ukrywa niedoskonałości skórne
Ujednolica koloryt cery
Odświeża spojrzenie
Wygładza i odmładza skórę
Zmniejsza widoczność cieni pod oczami
Korektor ma wygodne opakowanie z dołączonym gąbkowym aplikatorem, który ułatwia nałożenie i rozprowadzenie produktu na skórze. Dzięki delikatnemu materiałowi nie obciąża wiotkiej skóry wokół oczu.

Zdecydowanie moim sierpniowym ulubieńcem jest korektor z Maybelline Instant Anti-Age Eraser, kolor 00 Ivory. 
Cena: 18.99 zł


5. Ulubiony zakup




Marmurkowy kalendarz na 2020 rok. Zdecydowanie przyda mi się na studiach. 
Kupiłam go w Carrefour za 6.99 zł.

6.Muzyka


Lena Marzec - "Nobody's Perfect"

Kochana 😻


7. Słodycz 


W tym miesiącu odkryłam przepyszne ciasto bez pieczenia a jest to Nutellamisu, przepis poniżej:



Składniki:
1 szklanka mleka
9 łyżek nutelli
600 g śmietanki 30% ( 3 kubeczki)
3 żółtka
3 łyżki cukru
750 g serka mascarpone (3 opakowania)
około 200 g podłużnych biszkoptów
około 2 łyżek kakao (do posypania wierzchu)




Sposób wykonania:

W rondelku podgrzewamy mleko. Dodajemy 3 łyżki nutelli i mieszamy.
W czekoladowym mleku maczamy biszkopty, a następnie wykładamy nimi dno formy do ciasta. Mleko zagęszczamy kolejnymi 6-cioma łyżkami nutelli i tak powstałą masę odstawiamy do wystygnięcia.
Żółtka ucieramy z cukrem na puszysty, jasny krem. Dodajemy serki mascarpone i dalej miksujemy.
W oddzielnej misce ubijamy na sztywno mocno schłodzoną śmietankę. Przekładamy ją do kremu i delikatnie wszystko razem mieszamy.
Połowę kremu nakładamy na biszkopty. Na krem nakładamy masę mleczno - czekoladową a na nią drugą część kremu.
Ciasto wkładamy do lodówki na 4-5 godzin (najlepiej na noc). Przed podaniem oprószyć kakao.






"Na końcu drogi" Bjorn B. Jakobsson, "Miasteczko Nonstead" Marcin Mortka



Dzień dobry kochani, przychodzę do was z recenzją książki Na końcu drogi. Jeżeli jesteście zainteresowani krwawymi historiami to zapraszam. 😊

Autor: Björn B. Jakobsson
Tytuł: Na końcu drogi  
Gatunek literacki: kryminał, sensacja, thriller 
Data wydania: 24 kwietnia 2012


Opis książki:

Thriller rozgrywający się w mroźnym, skandynawskim klimacie.

Odcięte od świata i narażone na niebezpieczeństwo kobiety stają do walki o życie.

W trakcie jesiennych ferii Ivona wraz z swoją piętnastoletnią przyrodnią córką Polly wybierają się do domu na północy Szwecji, aby spędzić kilka dni sam na sam, bez telewizji, internetu i telefonów komórkowych. Pobyt w odciętym od cywilizacji miejscu miał być dla nich obu początkiem nowego życia. Stał się jednak początkiem koszmaru. Śnieżyca uniemożliwia kontakt z światem. W okolicy policja ściga dwóch przestępców podejrzanych o brutalne morderstwo. Ivona i Polly muszą podjąć walkę o życie.

Moje zdanie o książce:

Na pierwszy rzut oka spodobała mi się okładka książki, jest mroczna a więc od razu domyślić się można, że jest to thriller. Historie w książce są podzielone na dni tygodnia, zaczyna się od piątku a historia opiera się na tym, iż Ivona (macocha) Polly bardzo pragnie mieć z nią dobre relację. Dziewczyna każdego dnia jest nie zbyt miła, poirytowana, ignoruję swoją  macochę, gdyż twierdzi że jej ojciec zginął przez nią, głoduję się oraz okalecza. Ivona znajduję domek w którym będzie tylko ona i Polly, bez telefonów, komputerów po prostu odcięte od świata. 
I to nie kończy się dobrze, po drodze mają trochę problemów lecz to co czeka je na odludziu jest przerażające. 
Książka jest napisana lekkim piórem, powiedziałabym że językiem młodzieżowym. Fabuła książki jest w porządku, lecz odniosłam wrażenie, że nie do końca przemyślana. Czyta się ją z przyjemnością i zaciekawieniem. Jest dosyć przewidywalna, w szczególności na samym końcu. 
Książka o tak sobie do poczytania, są w niej zamieszczone również drastyczne szczegóły, łatwo jest sobie to wszystko wyobrazić, jednak raczej nie zapadnie mi jakoś bardzo w pamięć. Jeżeli chodzi jednak o polecenie to poleciłabym ją poczytać osobom lubiące takie gatunki jak thrillery, kryminały. Jest ona dosyć specyficzna, ale warta przeczytania mimo wszystko.


Autor: Marcin Mortka
Tytuł: Miasteczko Nonstead 
Gatunek literacki: fantastyka, fantasy, science fiction
Data wydania: 27 stycznia 2012

Opis książki:

To Nonstead. To cholerne miasto kryje w sobie coś, co niszczy ludzi. Jednego po drugim.

Uwielbiam strach. Nie ma prawdziwszego uczucia od strachu. Ci, którzy uważają miłość za uczucie silniejsze, chyba nigdy się naprawdę nie bali.

Ci których dotknęło Zło, nie zamieniają się w krwawe bestie. Nie mordują zatracając się w krwawym szale. Po prostu znikają, tak jakby coś się nimi żywiło. Ich jaźń zapada się w siebie niczym strawiona. A zły tymczasem zanosi się strasznym, obłąkanym śmiechem szaleńca, który właśnie zgasił kolejne życie.

Podobnie jak ból, który przekazuje mózgowi informację, że coś niedobrego dzieje się z ciałem, strach mówi, że coś nie w porządku z rzeczywistością. Ostrzega nas, że pojawiło się nowe zagrożenie. Informuje, że nadeszło nieprzewidziane i o niewiadomych konsekwencjach.

Myślicie, że w naszym świecie na wcielone Zło nie ma już miejsca? To tak jakby sądzić, że lew śpi, bo nie ryczy.

Moje zdanie o książce:

Akcja książki toczy się w maleńkim mieście, w którym dzieją się dziwne rzeczy.
Ludzie słyszą demony a to czego najbardziej się obawiają nagle staje się rzeczywistością. Poczucie zagrożenia rośnie z dnia na dzień. Książka jest napisana w sposób bardzo interesujący, jako czytelnik nie można się oderwać. Zagadka miasta nie jest znana do samego końca a książka nie jest przewidywalna a więc czyta się naprawdę z zaciekawieniem co też zaraz się wydarzy.

Tak jak nienawidzę fantastyki i science fiction tak ta książka zrobiła na mnie wrażenie. Polecam osobom lubiącym się bać 😎




środa, 11 września 2019

Różne osobowości



Część z was prawdopodobnie wie, że interesuję się psychologią  a co za tym idzie to również interesują mnie tematy zaburzeń osobowości, choroby itp dlatego też tego posta poświęcę na opis różnorakich osobowości.


Osobowość dyssocjalna



Osobowość nielicząca się z normami społecznymi. Aby taka osobowość mogła zostać zdiagnozowana u danej osoby musi występować trzy z siedmiu kryteriów:

- nieuczciwość
- brak wyrzutów sumienia
- narażanie siebie bądź innych na niebezpieczeństwo
- drażliwość

Przyczyną takiej osobowości jest nieprawidłowe działanie układu limbicznego mózgu, który odpowiada za emocję a także styl wychowywania przez opiekunów. 
Według specjalistów zaburzenie to częściej może dotykać osoby, które nie doznały w dzieciństwie miłości oraz bezpieczeństwa a także  doświadczanie przemocy i wychowywanie się w rodzinie z problemem narkotykowym i alkoholowym.

Jak zachowuję się osoba z tym zaburzeniem ?

- Przede wszystkim brak empatii
- Nie przestrzegają żadnych norm społecznych 
- Łatwo poddaję się oraz frustrują
- Potrafią być bezwzględne oraz agresywne
- Bardzo ciężko im nawiązać relację z innymi ludźmi
- Rzadko kiedy tworzą trwałe związki
- Nie mają żadnych wyrzutów sumienia w sytuacji gdy wyrządzają krzywdę drugiej osobie bądź zwierzęciu
- Mają duże skłonności do manipulacji a także wyrafinowane sposoby na wytłumaczenie swoich zachowań
- Osoba taka często jest drażliwa i bardzo szybko może popadać w furię
- Z reguły od dzieciństwa stwarza problemy wychowawcze
- U niektórych bywa również duży brak odpowiedzialności przez co tracą pracę itd
- Nie mają oporów przed kłamaniem

Jak radzić sobie z taką osobowością ?

Przede wszystkim powinniśmy wiedzieć, że osoba dyssocjalna pomimo zaburzeń układu nerwowego jest świadoma swoich poczynań. Ważne aby osoby z tym zaburzeniem się leczyły, chodziły na terapię, jednakże często bywa tak, że nie z ich dobrej woli idą na psychoterapię a z przymusu. Im starsza jest osoba z tym zaburzeniem tym łatwiej jest im poradzić sobie z ich antyspołecznym zachowaniem. Psychoterapia z osobą dysocjacyjną nie należy do najłatwiejszych, lecz realnie to właśnie podstawą leczenia jest psychoterapia.

Osoba z tym zaburzeniem kieruję się motto typu.
                                     „Świat jest stworzony dla zaspakajania moich potrzeb”
Osobowość schizoidalna


Osoba która często robi wrażenie chłodnej emocjonalnie oraz taka która przez cały czas jest pochłonięta swoimi myślami i sprawami. Osobie z tym zaburzeniem bardzo ciężko nawiązuję się kontakty. Wypowiedzi osobowości schizoidalnej mogą zaskoczyć nas oryginalnością a także ekscentrycznością a ich poglądy są odmienne od poglądów większości ludzi. Sens wypowiedzi z reguły jest ogólny, teoretyczny. Nie mówią oni o emocjach a także o związkach z innymi ludźmi. Są to osoby, które wolą swoje towarzystwo i nie czerpią satysfakcji z relacji z innymi ludźmi, nie interesują się również seksualnością. Takiej osoby nie rusza ani pochwała ani krytyka, nie dba również o normy społeczne. Na świat patrzy z pozycji obserwatora, żyję według własnej wyobraźni i fantazji .Często występuje u nich poczucie osamotnienia i niezrozumienia przez otoczenie, podejrzliwość, niemożność odczuwania przyjemności.   Próba zbliżenia się do osoby z tym zaburzeniem wywołuje u niej lęk, jednakże często bywa tak że te właśnie osoby są lubiane i postrzegane jako bezkonfliktowe, łagodne i spokojne.
zaburzenie psychologicznecechy ułatwiające rozróżnienie
depresjaOsoby o schizoidalnym typie osobowości mogą cierpieć na kliniczną depresję, zaburzenia te jednak nie są ze sobą ściśle powiązane. W przeciwieństwie do osób chorujących na depresję, osoby schizoidalne zazwyczaj nie postrzegają siebie jako gorszych od innych, aczkolwiek zazwyczaj zauważają, że różnią się od pozostałych osób.
osobowość unikającaOsoby o unikającym typie osobowości unikają interakcji społecznych ze względu na lęk i wrażenie społecznej niekompetencji, podczas gdy osoby schizoidalne zachowują się tak ze względu na ich obojętność względem relacji społecznych. Badanie z 1989[33] wykazało jednak, że osoby schizoidalne i unikające wykazują podobny podwyższony poziom lęku, depresji i skłonności psychotycznych w porównaniu z pacjentami z grupy kontrolnej. Jeden z badanych pacjentów o osobowości schizoidalnej zauważył, że na taki podwyższony poziom mogą wpływać takie czynniki jak doświadczenie życiowe, czy oczekiwania. Pacjenci o schizoidalnym typie osobowości wykazują również tendencję ku ustawicznemu powtarzaniu w myśli negatywnych scenariuszy, tak by mentalnie przygotować się na spełnienie się takiego scenariusza w rzeczywistości.
zespół AspergeraZespół Aspergera, nazywany niekiedy “schizoidalnym zaburzeniem wieku dziecięcego” należy do spektrum zaburzeń autystycznych. Osoby o schizoidalnym typie osobowości nie wykazują takich zachowań typowych dla zespołu Aspergera jak: brak kontaktu wzrokowego z rozmówcą, nietypowa prozodia lub intensywne, obsesyjne zainteresowania. W porównaniu z zespołem Aspergera schizoidalny typ osobowości charakteryzuje się lepszym dostosowaniem społecznym w dorosłości i nieco większym ryzykiem wystąpienia schizofrenii[34].
Co ciekawe to zaburzenie częściej spotykana jest u mężczyzn,  około 3.1/4.9% populacji.
Leczenie
Osoby z tym zaburzeniem, rzadko kiedy poddają się leczeniu, gdyż swoje zachowanie traktują jako racjonalne i uzasadnione.Niektóre objawy schizoidalnych zaburzeń osobowości mogą przypominać negatywne symptomy schizofrenii, takie jak anhedonia, obniżone odczuwanie emocji, czy bezsilność, a zaburzenia schizoidalne są traktowane jako część „schizofrenicznego spektrum” zaburzeń, wraz z schizo typowymi i paranoicznymi zaburzeniami osobowości, i jako takie mogą być leczone niektórymi lekami stosowanymi w leczeniu schizofreni.
Jakie są rokowania jeżeli chodzi o zmianę takiej osoby?
Jak wszystkie inne zaburzenia to jest chroniczne i długotrwałe a bez odpowiedniego leczenia niestety nie można spodziewać się poprawy tak samo z siebie. Jednak z powodu, iż mała część zgłasza się z tym zaburzeniem do specjalistów nie jest pewne jak pomóc takiej osobie się "wyleczyć".
Osobowość paranoiczna

Osoba, która charakteryzuje się przesadną i wzmożona podejrzliwością. Diagnozuje się ją w przypadku patologicznego natężenia wszystkich bądź kilku z sześciu cech tj:
-wrogość
- nadmierna czujność
-podejrzliwość
nadwrażliwość
-autonomiczność
-niezdolność do wybaczania urazy
 ICD-10 podaje siedem objawów, z których co najmniej trzy muszą być spełnione, aby postawić diagnozę paranoicznego zaburzenia osobowości. Są to między innymi silna koncentracja na teoriach spiskowych (niepotwierdzonych) lub nieuzasadnione podejrzenia o niewierność partnera czy partnerki, a także skłonność do długotrwałego przeżywania cierpienia i krzywd. Kryteria DSM-IV prezentują również siedem charakterystycznych objawów (bezpodstawne podejrzenie dotyczące oszukiwania przez najbliższych, ciągłe rozpamiętywanie urazów, szukanie podtekstów w neutralnych wypowiedziach), z których co najmniej cztery muszą być spełnione, aby zdiagnozować zaburzenie. DSM-IV zaznacza też, że o paranoicznym zaburzeniu osobowości mówimy wówczas, gdy nie ma towarzyszących mu zaburzeń fizjologicznych lub psychotycznych. To ważna uwaga: osobowość paranoiczna nie jest chorobą (choć czasem poprzedza schizofrenię). Nie towarzyszą mu halucynacje, urojenia ani zaburzenia myślenia, nie powinno się również wiązać jej z nadużywaniem alkoholu i narkotyków.
Odmiany osobowości paranoicznej według DSM-IV
*fanatyczna (z cechami osobowości narcystycznej)
*zrzędliwa (z cechami osobowości negatywistycznej)
*wyizolowana (z cechami osobowości unikającej)
*zatwardziała (z cechami osobowości kompulsyjnej)
*złośliwa (z cechami osobowości sadystycznej).

Osobowość wieloraka

Jak rozpoznać osobowość wieloraką?
U osobowości wielorakiej występują dwie bądź więcej osobowości, które są od siebie niezależne, mogą być one świadome bądź nieświadome pozostałych. Te osobowości żyją własnym życiem a co jakiś czas jedna z osobowości przejmuję kontrolę nad czynnościami tej osoby a później następuję wymiana. Kiedyś o tym zaburzeniu mówiono, że jest to opętanie albo osoby wprowadzone w trans, jednak okazuję się że chorych jest znacznie więcej niż myślano na początku.
Skąd się bierze taka osobowość?
Osoby cierpiące na to zaburzenie często mówią specjalistom o ciężkich nadużyciach fizycznych oraz seksualnych, które wydarzyły się w dzieciństwie .U osób z osobowością wieloraką ukazują się flashbacki z traumatycznych przeżyć a także koszmary senne. Niektóre osobowości są agresywne a także wrogie. Wpływ traumatycznych przeżyć z dzieciństwa był ogromny przez co można uważać, że to właśnie te traumy stworzyły to zaburzenie. Najczęściej były to :
-Wykorzystanie seksualne
-Tortury, przypalanie żelazkiem, kopanie, nacinanie żyletkami,związywanie, zakopywanie w ziemi.
Psychika nie radząc sobie z tak ogromnym stresem stosuję autohipnozę i to właśnie włącza się w kolejnych stresowych sytuacjach. Autohipnoza doprowadza do osobowości wielorakiej.
Nie tylko wzorce zachowań różnych osobowości są zazwyczaj odmienne, każda osobowość ma odrębną tożsamość, wspomnienia, zdarza się, że nawet płeć, iloraz inteligencji, ciśnienie krwi, ostrość wzroku, preferencje seksualne, czy alergie. Osobowości mogą też wykazywać cechy charakterystyczne dla osób w odmiennym wieku. Badania czynności układu nerwowego mogą wykazać różnice w pracy mózgu poszczególnych osobowości u tej samej osoby.
Rozdwojenie jaźni rozwija się częściej u kobiet niż u mężczyzn.
Wykształcanie odrębnych osobowości ma służyć w konsekwencji uwolnieniu od bolesnych przeżyć i zapewnić normalne funkcjonowanie. W tym sensie osobowość wieloraka jest rozumiana jako mechanizm obronny, chroniący przed traumatycznymi doświadczeniami. Wciąż rozważane są także inne hipotezy wiążące występowanie rozdwojenia jaźni z innymi czynnikami, np. genetycznymi.       
Leczenie
W przypadku osobowości wielorakiej stosuje się terapię z użyciem hipnozy, której celem jest otworzenie stanu emocjonalnego z czasu traumatycznego przeżycia. Chory musi skonfrontować się z wydarzeniami, które doprowadziły do rozszczepienia jaźni, i włączyć je do wydarzeń z prawdziwego życia. Tylko w ten sposób odnajdzie powiązania pomiędzy oddzielnymi tożsamościami i zespoli je tak, aby powstała z nich jedna tożsamość, co jest celem terapii.

Ponadto terapia powinna objąć naukę radzenia sobie ze stresem, który jest częstym bodźcem przywołującym dramatyczne przeżycia. Pomocne są także leki antydepresyjne i przeciwlękowe.

10 najbardziej znanych przypadków rozdwojenia osobowości


Juanita Maxwell


W 1979 roku w hotelu w małym miasteczku w USA Fort Myers zamordowano staruszkę. Podejrzana o zabójstwo pokojówka Juanita Maxwell została aresztowana. Kobieta nie przyznawała się do popełnionej zbrodni, jednak w wyniku badań medycznych lekarze doszli do wniosku, że Juanita ma rozdwojenie jaźni. W jej ciele żyło 6 osobowości, jedna z nich to Wanda Weston, która popełniła zbrodnię. W czasie rozprawy sądowej prawnikom udało się stworzyć sytuację, dzięki której ujawniła się ta okrutna osobowość. Na oczach sędzi skromna i mało mówiąca Juanita przemieniła się w agresywną Wandę Weston, która z zadowoleniem opowiedziała, w jaki sposób została zamordowana staruszka. Przestępczyni okazała się w szpitalu psychiatrycznym.

Herschel Walker


Znany gracz futbolu amerykańskiego w dzieciństwie miał problemy ze zbędną wagą. Wtedy to właśnie w tłuściutkim Herschelu zamieszkało dwie osobowości – "wojownik", który zdobywał sukcesy sportowe i "bohater", który bawił się na imprezach. Dopiero po upływie wielu lat, zmęczony chaosem we własnej głowie, Herschel udał się do lekarzy.

Chris Sizemore


W 1953 roku ukazał się film "Trzy oblicza Ewy". Oparty jest na realnej historii Chris Sizemore – kobiety, w której żyły 22 osobowości. Pierwsze zaburzenia Chris zauważyła jeszcze w dzieciństwie, gdy zrozumiała, że w jej ciele obecne są kilka dziewczynek. Jednak do lekarzy Chris udała się dopiero w wieku dorosłym, gdy jedna z osobowości chciała zabić jej maleńką córkę. Po wieloletnim leczeniu kobiecie udało się pozbyć tych osobowości.

Estelle la Gardi


Ten unikatowy przypadek był opisany przez francuskiego psychiatrę Antoine Despins w 1840 roku. Jego 11-letnia pacjentka Estelle cierpiała z powodu okrutnego bólu. Była sparaliżowana.

Po przeprowadzonym leczeniu Estelle czas od czasu wpadała w stan hipnotyczny. W tym stanie ona biegała, pływała. Następnie dziewczynka znowu się przemieniała w sparaliżowaną. Estelle prosiła otaczających współczuć pierwszej i spełniać jej zachcianki. Po jakimś czasie stan dziewczynki się poprawił i ona została wypisana. Despins uważał, że taki stan był spowodowany stosowaniem magnetoterapii.

Więcej takich historii znajdziecie na stronie 



Kochani mam nadzieję, że post wam się podoba, jeżeli tak to piszcie w komentarzach.
Ja jak zwykle kończę o dość późnej porze, a więc lecę spać, dobranoc.

Żródło:














czwartek, 5 września 2019

Jak pokonałam własną nieśmiałość?


Dzień dobry Kochani !
Jak już widzicie w tytule tego posta opowiem wam jak pokonałam swoją nieśmiałość.
A byłam strasznie nieśmiała.

Od dziecka byłam bardzo spokojną i skromną dziewczynką. 
Nigdy nie lubiłam się wyróżniać, nie lubiłam na lekcjach odpowiadać przy całej klasie, po prostu się wstydziłam. Z reguły wstydziłam się do kogokolwiek zagadać. 
Dobrze czułam się tylko i wyłącznie przy osobach z domu dziecka, choć też nie przy wszystkich. 
Pierwsze sytuację o jakich pamiętam to były typu, że coś bardzo chciałam, lecz tego nie robiłam, nie brałam, dla przykładu., na stole w kuchni były wystawione dla wszystkich dzieci różne słodkości, lecz ja mimo tego, że siedziałam tam z nimi, rozmawiałam to wstydziłam się poczęstować i często myślałam sobie " heeeeej to przecież jest dla każdego, czemu się tak bardzo wstydzisz po prostu wziąć".
Nigdy tego nie rozumiałam, po prostu się wstydziłam i już.
Od zawsze nie lubiłam przebywać w dużym gronie a jeżeli chodzi o przyjaźnie to zawierałam z jedną bądź dwoma osobami. 
Nie zbyt często rozmawiałam z innymi.
Druga sytuacja jaka mi przychodzi na myśl to taka, że panicznie wstydziłam się chłopaków. 
Pewnego dnia kiedy byłam na wakacjach u dziadków moja o kilka lat starsza "ciocia" chciała wyjść ze mną do jej kolegi.
Dla mnie było to nie do zrobienia. 
Wstydziłam się tak bardzo, że na początku trzęsły mi się ręce no i nie łatwo było mnie namówić żebym wyszła. 
A jak już się udało to w sumie nic nie mówiłam. 
Pomyślałam sobie, "kurde jak ja tak bardzo jestem nieśmiała to jak znajdę sobie chłopaka". 
Nie odnajdywałam odpowiedzi a nieśmiałość jak była tak została. 
W końcu nadszedł czas, że musiałam iść do technikum.
Wybrałam szkołę dosyć daleko do Chorzenic bo była to szkoła w Złotym Potoku i tam nastąpił jakiś przełom.
Byłam bardziej odważna i śmiała, lecz bywały momenty gdzie ta śmiałość ponownie sobie uciekała. 
Mimo wszystko myślę, że nieśmiałość z biegiem czasu stawała się co raz to mniejsza oraz to, że musiałam być nagle o wiele samodzielniejsza zmusiło mnie do odważnych, mądrzejszych decyzji. 
Nie jestem być może duszą towarzystwa, ale zawsze wyrażam swoje zdanie, walczę o swoje prawa, nie daję sobą pomiatać, gdyż tak właśnie zazwyczaj traktowane są osoby wstydliwe. 
Nie zbyt lubię poznawać nowe osoby, ale to już nie jest zależne od śmiałości a po prostu od charakteru, a odkąd nie jestem wstydzioszkiem radzę sobie o wiele wiele lepiej. Nie stoję w takim martwym punkcie bo boję się zapytać o drogę bądź nie potrafię poprosić o pomoc, już tego nie ma i cieszę się że nadszedł ten czas kiedy z nieopierzonego pisklaka stałam się świadomą swoich racji kobietą.
A kto z was w dalszym ciągu jest wstydliwy ?
Piszcie koniecznie w komentarzach.
Buziaki 💋

poniedziałek, 2 września 2019

Park Wrocławski Lubin


Dzień dobry Kochani przychodzę do was z postem z króciutkiej wycieczki do Lubina do parku Wrocławskiego. Jeżeli ktoś z was mieszka na dolnośląsku a nigdy tam nie był to polecam to miejsce !
Dużo zieleni i piękne widoczki 😘


Park Wrocławski znajduje się nieopodal Centrum, między rzeką Zimnicą, Al. Komisji Edukacji Narodowej, ul. Wrocławską i ul. I. Paderewskiego (sąsiaduje z Parkiem im. J. Wyżykowskiego).

Park Wrocławski jest to największy i najcenniejszy park w Lubinie. 
Znajdują się w nim różne gatunki ptaków, mini zoo a także park jurajski. 
Wstęp do tego miejsca jest bezpłatny co jest plusem dla tak pięknego miejsca.

Zaczniemy sobie może od figur dinozaurów, a więc do dzieła..

Figury odpowiadają ich naturalnej wielkości, największy z nich to ten o to dinozaur nazywający się diplodok, mierzył on 33 m.

DIPLODOK  





WIEK: późna jura 150-147 milionów lat temu

ROZMIAR I WAGA: długość do 35 m, dorosły osobnik od 10 do 16 ton

WYSTĘPOWANIE: Ameryka Północna (część zachodnia)

POŻYWIENIE: roślinożerny

ŚRODOWISKO: jeziora, rzeki i równiny

TYRANOZAUR





Jeden z największych mięsożernych dinozaurów z rodzaju teropodów.

WIEK: późny mastrycht, 68,5-65,5 milionów lat temu

ROZMIAR I WAGA: długość 12,5-13 m, waga około 6000 kg

WYSTĘPOWANIE: zachodnia część Ameryki Północnej

POŻYWIENIE: mięsożerny

ŚRODOWISKO: obszary leśne, nizinne

KARNOTAUR




Karnotaur (Carnotaurus) – dosłownie „mięsożerny byk”.

WIEK: późna kreda, 71,5-64 milionów lat temu

ROZMIAR I WAGA: długość 8,5 m, waga 1500 kg

WYSTĘPOWANIE: Argentyna, pas zachodnio-południowy Ameryki Południowej

POŻYWIENIE: mięsożerny

ŚRODOWISKO: obszary leśne, równiny

KENTROZAUR



Kentrozaur (Kentrosaurus) – dosłownie „kolczasty jaszczur”

WIEK: późna jura, 155 milionów lat temu

ROZMIAR I WAGA: długość 5 m, około 1000 kg

WYSTĘPOWANIE: Afryka wschodnia

POŻYWIENIE: roślinożerny

ŚRODOWISKO: równiny


PARASAUROLOPHUS 



Parazaurolof (Parasaurolophus) – dosłownie „prawie jaszczurzy grzebień.

WIEK: późna kreda 80-65 milionów lat temu

ROZMIAR I WAGA: długość 10 m, waga około 3000 kg

WYSTĘPOWANIE: Kanada, Nowy Meksyk, Utha, Kolorado (USA)

POŻYWIENIE: roślinożerny

ŚRODOWISKO: tereny nizinne, w głównej mierze lasy

IGUANODON



Iguanodon – dosłownie „ząb iguany” (legwana).

WIEK: jura środkowa, 126-125 milionów lat temu

ROZMIAR I WAGA: długość 13 m, waga około 3000 kg

WYSTĘPOWANIE: Europa, Azja, Ameryka Północna

POŻYWIENIE: roślinożerny


A teraz EPOKA LODOWCOWA

JELEŃ OLBRZYMI




WIEK: od plejstocenu do holocenu, mniej więcej od 400 tysięcy do 7,7 tysiąca lat temu
WYSOKOŚĆ CIAŁA: 2,1 m

MASA CIAŁA: 540 – 600 kg

WYSTĘPOWANIE: północna Europa oraz Azja

POŻYWIENIE: roślinożerny


TYGRYS SZABLOZĘBNY



WIEK: plejstocen, mniej więcej od 2,5 mln do 10 tysięcy lat temu
WYSOKOŚĆ CIAŁA: 0,8 – 1,2 m

MASA CIAŁA: 55 – 400 kg

WYSTĘPOWANIE: Ameryka Północna i Południowa

POŻYWIENIE: mięsożerny

MAMUT WŁOCHATY






WIEK: plejstocen, czyli od 250 tysięcy do 10 tysięcy lat temu
DŁUGOŚĆ CIAŁA: 2,75 – 3,4 m

MASA CIAŁA: 4000 – 6000 kg

WYSTĘPOWANIE: Europa, Azja oraz Ameryka Północna

POŻYWIENIE: roślinożerny



RÓŻNE ODMIANY KÓZ










KRÓLIK DOMOWY



OSIOŁ DOMOWY


Osioł został udomowiono około 6000 lat temu w Dolinie Nilu, skąd dotarł do krajów arabskich i Azji Mniejszej. Obecnie hodowany jest na całym świecie jako zwierzę juczne, pociągowe, pod wierzch (głównie w słabo rozwiniętych krajach), a od niedawna także do onoterapii (odmiana hipoterapii). Jest zwierzęciem terytorialnym. Wyróżnia się spokojnym charakterem, jest przyjazny, ostrożny, inteligentny, ciekawski, czasem bywa uparty, ale mimo wszystko chętny do nauki. Jego upór wynika często też ze zdolności przewidywania, ponieważ zwierzę to ma bardzo dobrą pamięć, poza tym przeładowany, dbając o własne zdrowie, bezpieczeństwo i komfort nie pójdzie dalej dopóki nie zostanie częściowo odciążony.

Kto by z was  pomyślał, że to takie mądre zwierzę?


ŚWINIA MASKOWA



Świnia maskowa wyhodowana została w Chinach, a dokładnie w części południowo-wschodniej, niedaleko Jeziora Taj, wokół którego powstało kilka odmian różniących się wyglądem. W tego względu nazywana jest również świnią Tajhu co w języku chińskim znaczy dosłownie Jezioro Taj.
Uznana została za najstarszą rasę świni domowej na świecie, w niezmienionej formie liczy 400 lat, pochodzi od dzika azjatyckiego. Świnie maskowe charakteryzuje ciemne ubarwienie, które stanowi ochronę przed promieniowaniem UV, zwisające długie uszy, duża głowa oraz silnie pofałdowana skóra na pysku. Jest to gatunek o nieprzeciętnej urodzie i inteligencji spośród trzody chlewnej, wzbudzając duże i pozytywne emocje wśród zwiedzających. Bardzo przywiązują się do opiekuna, są bardzo łagodne i stanowią idealne towarzystwo dla dzieci. Zyskuje coraz większe grono sympatyków, trzymana bywa jako zwierzę domowe w wielu miejscach na świecie. Ciekawostką jest fakt, że reagują na ludzki głos, dlatego można je nauczyć niektórych zachowań.

A do mnie nie chciała się obrócić, chyba nie spodobał jej się mój głos 😋

KACZKI, PERLICZKI









DUŻO ZIELENI




No i to by było na tyle Kochani, mam nadzieję że ten post wam się spodobał, jeżeli tak to koniecznie dajcie mi znać w komentarzach !😍


Copyright © Szablon wykonany przez Blonparia